ความรัก...คือกานให้..ไม่ใช่การครอบครอง
การรักใครซักคน...ไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนกัน
หรือเป็นอะไรกัน...ขอแค่ได้รัก
ได้ทำอะไรดีๆหั้ย...ก้อพอแล้ว

อีกอย่างความรักไม่จำเป็นต้องใช้หัวสมองในการนิยาม
แต่มันใช้คำจำกัดความของหัวใจ ^^

พ่อและแม่ที่ถูกลืม
แปลก มะ... ที่คนที่คุณบอกว่ารัก เค้ากลับทิ้งคุณ ไป

แปลก มะ... ที่เราส่งเมล์ให้คนที่ทำงานที่ อยู่โต๊ะติดกัน

แปลก มะ... ที่วันเกิด เรา พ่อแม่เราดีใจ ที่สุด แต่ เราไปทานข้าวกับคนอื่น

แปลก มะ... ที่คุณเลี้ยงข้าวเพื่อน ตอนรับปริญญา แต่คุณไม่ได้เลี้ยงข้าวคนที่ส่ง คุณเรียน จบปริญญา

แปลก มะ... ที่บางวันตื่นมาพร้อมกับคนที่รุ้จักกันไม่ถึง 1วัน

แปลก มะ... ที่เรารักเพื่อนที่เคยเลี้ยงข้าวเรา เพียง 1 มื้อแต่เรากลับไม่เคยส่ง เงินให้คนที่เลี้ยงดูเรามา 22 ปี

แปลก มะ... ที่เรารัก ใครบางคน ที่ไม่กล้าแม้กระทั่งจะจับกางเกงในของ เรา แต่เรากลับเบื่อเสียงเตือนของคนที่ล้างก้นเราได้ มากกว่า 3 ปี

แปลก มะ...ที่เพื่อนโทรมาชวนเราเวลาไหน เราก้อจะออกไป แต่พ่อแม่จะมาหา เรากลับบอกว่าไม่ว่าง

แปลก มะ...ที่คุณทำอาหร่ายได้ทุกอย่างเพื่อ ใครบางคน แต่คุณไม่เคยทำสิ่ง ที่พ่อ แม่คุณแอบดีใจ

แปลก มะ... ที่ คุณต้องพูดจาเพราะ ๆ เพื่อให้เค้ายอมรับแต่ไม่เคยพูดครับและค่ะกับพ่อแม่คุณ เอง

แปลก มะ... ที่คุณยังรอที่จะทำบุญกับ ท่าน ในวันที่ท่านไม่อยู่ แล้ว